Sinds 1993 verzorg ik programma's in weerbaarheid. Er zijn verschillende programma's. De inhoud van de
programma's is afgestemd op de leeftijd en bevat onderwerpen die bij de beleving van de deelnemers past. Jeugd van
11-12 jaar zal met andere onderwerpen bezig zijn dan leerlingen van de middelbare scholen. Volwassenen bevinden
zich in situaties die voor hun specifiek zijn.
Elke groep heeft zo zijn eigen belevingswereld en toch hebben ze ook veel gemeenschappelijk, ze hebben allemaal de
wens om gelukkig te zijn. Maar wat doe je als je vrijheid in gedrang komt, als je andere ideeën hebt dan de groep? Dan
heb je veel aan een goed gesprek en goede sociale vaardigheden zijn dan erg belangrijk. Maar dat kan lastig zijn. Wat
doe je als je dat (nog) niet durft? Dan kun je het beste gaan oefenen in een veilige omgeving via rollenspelen en fysieke
technieken. Jongeren kunnen dan op een speelse manier situaties oefenen waardoor ze de kans krijgen om zich te
ontplooien tot sociaal vaardige, betrokken en zelfstandige volwassenen.
Omdat we in groepen leven hebben we ook te maken met groepsgedrag. De structuur van de groep is opgebouwd uit
leiders, volgers, stoere- en ook stille mensen. Is de groep sterk en sociaal, dan worden de stoerdere mensen
gevraagd om normaal te doen en de stillere worden aangespoord om plezier te maken. Bij stillere groepen krijgen de
stoere mensen de overhand en ontstaat er de zogenaamde pikorde. De stillere mensen worden dan het slachtoffer.
Toen ik 13 jaar was ben ik als een stil en verlegen jongen bij de Judo gegaan. De lessen werden verzorgt door Jan de
judo leraar en die was een meester in het geven van subtiele complimenten. Hij wist te stimuleren en een van zijn
lijfspreuken was "als je denkt dat je moe bent, dan kun je nog eens zo ver" of te wel: "geef nooit op". Ik heb daardoor
zoveel moed en zelfvertrouwen (her)ontdekt en kon gemakkelijker uitdagingen aangaan. Ik durfde angsten los te laten
en kon op een vriendelijke manier steeds duidelijker vertellen wat ik leuk en ook niet leuk vond. Ik durfde zelfs "nee" te
zeggen.
Een paar jaar later kwam Jan met Jiu-Jitsu, een combinatie van Judo en andere gevechtsporten. Volgens de legenden
is het aloude Jiu-Jitsu in de middeleeuwen in Japan ontstaan. De oude wijze meesters in Jiu-Jitsu kende harde en
zachte technieken. Onder de harde stijl verstond men de botsende technieken "rots" of te wel, jij hard, ik kan harder.
Onder de zachte stijlen verstond men het meegeven met de kracht van het geweld, zo als "water". Zo zou je de deur
kunnen openen als iemand er met geweld doorheen wil.
De oude wijzen vertelde: "zij die de harde stijl verlangen, zijn zonder zelfvertrouwen en zij die uitsluitend de zachte weg
bewandelen zijn mensen die denken dat de zon altijd stralend schijnt en het nooit dondert." Ook hierin is het goed om in
evenwicht zijn zoals de klassieke yin en yang polariteiten.
De oude meesters leerden niet vechten om te vernietigen maar om te overleven. Jiu-Jitsu kent verschillende stadia
van controle waarbij de geestelijke controle het hoogst bereikbare is. Het gaat om inzicht krijgen in je eigen innerlijke
weg en het versterken van je intuïtieve en positieve krachten.
Vanaf 1989 heb ik de Jiu-Jitsu lessen bij de Budo Club in Horst overgenomen. Het geeft veel voldoening om de
jongens en meiden enthousiast te maken en het is geweldig om te zien dat ze energiek bezig zijn en respect voor
elkaar hebben. Ik merk dat ze steeds meer moed krijgen en doorzetten bij tegenslagen. Het is geweldig als ze een diep
gevoel van innerlijke kracht en rust uitstralen.
Ik heb opleidingen gevolgd in het verzorgen van Jiu-Jitsu en Weerbaarheid. De diploma's "Jiu-Jitsu A en B" zijn door
het ministerie van Volksgezondheid Wetenschap en Sport erkende sportopleidingen. Deze opleiding behelst het
verantwoord verzorgen van lessen waarbij gelet wordt op veiligheid, of te wel het voorkomen van blessures, en
vorming op het gebied van attitudes zoals zelfbeheersing, zelfvertrouwen, respect voor elkaar, doorzettingsvermogen,
tegen je verlies kunnen, samenwerken enzovoorts. Een Jiu-Jitsu docent heeft een instructeursrol, of te wel het leren
van technieken. Tevens heeft hij een begeleidersrol, of te wel de leerling begeleiden als mens waarbij gelet wordt op de
geestelijke ontwikkeling, het motiveren, de sport voor een goede lichamelijke gezondheid.
Verder heb ik de "Rots&Water" opleiding gevolgd. Dit is een internationaal gewaardeerde opleiding die gericht is op
scholieren van Middelbare Scholen. Het programma bedient zich van een psycho-fysieke didactiek hetgeen wil
zeggen dat, startend vanuit een fysieke invalshoek, mentale en sociale vaardigheden worden aangereikt en
verworven. Het programma is derhalve heel actief met veel bewegen en wordt ondersteund d.m.v. korte
groepsgesprekken, waarin ruimte is voor zelfreflectie, en het maken van korte opdrachten. Ze (her)ontdekten hun
innerlijk streven naar verwezenlijking, een gevoel van kracht, blijheid en zinvolheid.
Het boeddha beeld zou ik willen vertalen als een symbool van rust. Volgens de legende zou Boeddha op 1001
bloemen zitten. De 1001 bloemen vertegenwoordigen alle aardse emoties en elke bloem symboliseert de bevrijding
van zo'n emotie. Het beeld toont een oude wijze die zich niet meer laat meesleuren door emoties zoals angst, verdriet,
verslaving, hebzucht, boosheid enzovoorts. Emoties zijn destructief voor onze gezondheid en het geluk van ons
mensen.
Door anders naar een gebeurtenis te kijken is het mogelijk zijn om rustig te blijven, reageren we met meer humor, gaan
we op zoek gaan naar oplossingen, kunnen we soepeler met kritiek omgaan en vinden we rust en geluk.