Als uiterste redmiddel:
Vechten

Als kind was Ger Hegger zelf regelmatig mikpunt van plagerijen en pestgedrag. Fijngevoelig als hij is, kende hij geen afdoende antwoord om dit ongewenste gedrag te pareren. In zijn pubertijd ging hij judosport bedrijven. Het sporten leverde hem een rugzak aan weerbaarheid op, waardoor zijn zelfvertrouwen met sprongen vooruitging. Vanaf 1993 geeft Ger, naast Jiu Jitsu- lessen, cursussen in weerbaarheid.

(door Ron Bosmans)
De pubertijd. Het groepsgevoel dat onder jongvolwassenen groeit. Het verlaten van de vertrouwde- en overzichtelijke basisschool. Een ook tijd van het losweken van banden met de ouders. De jaren waarin kinderen zelf de sociale omgangsregels leren kennen. Sommigen van hen worden ongewild mikpunt van pestgedrag en vallen zo buiten de groep.

Ger kent ze beiden, de pesters en de slachtoffers. “De pester moet leren zien welk gedrag er voor zorgt dat hij vijanden krijgt. Het slachtoffer, vaak sociaal erg bewust, moet leren zien dat er ook kinderen, pesters bijvoorbeeld, zijn die graag.

grenzen opzoeken en deze zelfs willen overschrijden.” Deze kinderen worden dus vaak slachtoffer van verbaal- of  fysiek- geweld. “Ik leer de slachtoffers om niet kinderlijk te reageren, dus niet gaan huilen bijvoorbeeld. Dergelijk gedrag bevestigt namelijk de pester, hij heeft succes en het andere kind is en blijft een prooi voor pesters. De slachtoffers moeten juist leren om de plagers aan te spreken op hun gedrag en om te verwoorden wat ze daarvan vinden. Ze moeten leren om de boodschap op de pester over te dragen en tóch vrienden te maken.

Stappenplan

Ger Hegger heeft door de jaren heen een eigen methodiek ontwikkeld. “De kinderen zijn gedurende de les hoofdzakelijk aktief bezig. We bespreken een probleemsituatie kort en gaan vervolgens oefenen. In rollenspelen komen zaken als houding, stemgebruik en oogkontakt aan bod. Daarnaast wordt er stevig lijfelijk geoefend. Stelregel in alle lastige situaties is en blijft: “Schat de situatie in en denk vervolgens na. Denk na over manieren om de situatie tot rust te brengen.”Dat betekent in eerste instantie; niet schelden, niet gaan dreigen en een beetje afstand bewaren.”

Ger: “Zodra alle andere wegen geen succes hebben, kan het zo zijn dat een kind in het uiterste geval mag, ja zelfs moet overgaan tot vechten. Slachtoffers, sociaal gevoelige kinderen hebben namelijk meestal niet geleerd wat vechten betekent.” De praktijk van alledag wijst echter uit dat kinderen die de cursus hebben gevolgd meestal voldoende houvast hebben aan de nieuw geleerde manieren van reageren. “Zodra kinderen weten hoe te moeten vechten en verdedigen, is hun zelfvertrouwen dermate toegenomen dat ze dit uiterste middel meestal niet eens hoeven in te zetten.”

Ger Hegger weet dat hij de wereld in zijn eentje niet kan helen. Maar hij is en blijft een idealist die hoopt op olievlekwerking; “Het is mijn doel om kinderen te leren hoe ze sociaal vaardiger kunnen reageren, hoe ze beter voor zichzelf kunnen opkomen. Als zo’n kind liefdevol omgaat met anderen, leren andere kinderen weer van dit voorbeeldgedrag.”